DersForum

Hoşgeldiniz
 
AnasayfaAnasayfa  KapıKapı  SSSSSS  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yap  

Paylaş | 
 

 GÜZEL BİR HİKAYE

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
onurcanaydemir
Özel Üye
Özel Üye
avatar

Erkek
Mesaj Sayısı : 439
Yaş : 20
Nerden : Mz İ.Ö.O 6A sınıfı
İş/Hobiler : Satranç
Lakap : Ödev Canavarı
Uyarı :
Ruh Hali :
Takım :
Sanal Hayvan :
İşletim Sistemi :
Ülke :
Cinsiyet :
Kayıt tarihi : 26/08/08

MesajKonu: GÜZEL BİR HİKAYE   Cuma Ağus. 29, 2008 2:00 pm

*Güzel Bir Hikaye*

Bir gün, lisede iken, sınıfımdan bir oğlana rastladım eve dönerken. Uğur idi ismi.

Okuldaki bütün kitaplarını sırtlamışa benziyordu. Kendi kendime; "Neden biri okuldaki kitaplarını eve getirsin cuma aksamı, gerçekten hafız olmalı bu oğlan" diye düşündüm. Benim hafta
sonum planlanmıştı bile( geziler, futbol vs.), omuzlarımı silktim ve
yoluma devam ettim. Yoluma devam ederken, bir gurup öğrencinin ona doğru koştuklarını gördüm. Onu itelediler, bütün kitaplarını yere attılar ve çelmeleriyle oğlanı çamur içine düşürdüler. Gözlükleri uçup oğlandan üç metre öteye çimene düştü. Oğlan başını kaldırdı, gözlerinde derin bir acı gördüm.
Kalbim burkuldu oğlancık için. Ona doğru yürüdüm, gözlüklerini
bulmak için emeklerken gözündeki bir damla yaşı gördüm. Gözlüklerini ona verirken "Serseri herifler" dedim.
"Başka yapacak işleri yok sanki"
Bana baktı ve "Teşekkür ederim" dedi. Kocaman bir gülümseme belirdi suratında.
Gerçekten minnettarlık ifade eden bir gülümseme idi. Kitaplarını
toparlamasına yardım ettim ve nerede oturduğunu sordum.
Tesadüf ya, bize yakın oturuyormuş. Neden daha önce gözüme çarpmadın diye sordum. Daha önce özel okula gittiğini söyledi.
Daha önceden özel okula giden bir arkadaşım yoktu hiç. Hep beraber eve yollandık ve kitaplarının bir kısmını ben taşıdım.
Arkadaş olunacak birine benziyordu. Arkadaşlarımla beraber futbol oynamak ister misin dedim. Evet dedi.
Hafta sonunu beraber geçirdik, biraz daha tanıdım Uğur'u, biraz daha ısındım ve arkadaşlarımda ondan hoşlandılar. Pazartesi sabahı geldi ve Uğur bütün kitaplarıyla okula dönüyordu.
Durdurdum ve "Bu kitapları her gün taşımakla güzel pazı yapacaksın" dedim. Güldü ve kitaplarının yarısını bana uzattı.
Ondan sonraki dört sene içinde Uğur ile çok iyi arkadaş olduk. Okulun son yılında koleje gitmeyi düşünmeye başladık. Arkadaşlığımızın süreceğinden emindim ve aramızdaki kilometrelerin bunu etkileyeceğini sanmıyordum. O doktor olacaktı, bende futbol bursuyla iktisat okuyacaktım. Uğur sınıf birincisiydi. Sınıf birincisi olduğu için mezuniyet töreninde onun konuşma yapması gerekiyordu. Çok memnundum ortaya çıkıp ta konuşma yapmak bana düşmediği için. Mezuniyet günü Uğur'u gördüm; çok yakışıklıydı kerata. Lise boyunca gelişen ve benliğini bulanlardandı Uğur. Vücudu da gelişip serpildi ve gözlükler yakıştı da oğlana. Herkes seviyordu onu, benden çok arkadaşı vardı. Bazen kıskanırdım onu doğrusu. Bugün o günlerden biriydi.
Heyecanlı olduğunu sezdim yapacağı konuşma dolayısıyla. Sırtına
yapıştırdım bir tane ve " Aslan oğlan, becereceksin, korkma"
dedim. Bana o minnet dolu bakışıyla baktı ve gülümsedi. "Teşekkürler" dedi. Boğazını temizledi ve konuşmaya başladı:
"Mezuniyet, bizlere buraya kadar gelmemize yardım edenlere teşekkür etme zamanıdır. Anneniz, babanız, öğretmenleriniz, kardeşleriniz, belki antrenörleriniz...fakat en çok arkadaşlarınız...
Birisiyle arkadaş olmak o kişiye verebileceğiniz en büyük hediyedir.
Sizlere bir hikaye anlatacağım şimdi....."
Arkadaşıma inanılmaz bir ifade ile baktım; o, kalabalığa bizim ilk
tanıştığımız günü anlatırken. Tanıştığımız günün hafta sonu intihar etmeyi planlamış meğerse. Annesi sonradan okula gidip acı içinde onun dolabını boşaltmak zorunda
kalmasın diye, o gün Uğur okuldaki dolabını tamamen boşaltmış ve eve taşıyormuş. Bana derinden baktı ve gülümsedi.
"Tesadüfen kurtarıldım intihar etmekten. Arkadaşım beni kurtardı bu faciadan. "
Topluluk mırıldanmaya başladı yakışıklı arkadaşımın hayatının en zor zamanını anlatmasına. Annesi ve babasının bana baktıklarını ve minnet dolu gülümsemelerini gördüm.
O ana kadar durumun bu kadar önemli olduğunu anlamamıştım.
Hareketlerinizin neticesini hiç bir zaman boşa vermeyin. Küçük bir müdahale, diğerinin hayatını tamamen değiştirebilir. Her zaman karşılık beklemeden iyilik yapın.

Arkadaşlar melekler gibidir, bizi ayağa kaldırırlar; kanatlarımız uçmayı unutunca.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://dersforum.eniyiforum.net
 
GÜZEL BİR HİKAYE
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
DersForum :: Kitap Özeti-
Buraya geçin: